Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Częściowe odtworzeie dawnych doznań

W okresie astenizacji, niezależnie od jej przyczyny, człowiek reaguje nieraz w szczególny sposób: bodźce słabe lub wręcz śladowe wywołują reakcje silne. Taki sposób reagowania, i inne jego odmiany, znany jest dobrze z badań Pawłowa, które doprowadziły do wyodrębnienia przez niego stanów fazowych. Jedną z tych faz charakteryzuje właśnie reagowanie stosunkowo silne na słabe podniety, z czym może iść w parze osłabienie reakcji na bodźce silne. Wydaje się więc prawdopodobne, że czasem w stanie astenizacji (mimo że stan ten na ogół upośledza zdolność przypominania) dochodzi do „odżycia” obrazów pamięciowych, których podłoże stanowią ślady pamięciowe nie ulegające uczynnieniu w warunkach zwykłych.

Tak więc ostatecznie nasuwa się przypuszczenie, że déja vu i déja vécu są zjawiskami, które powstają w przypadku częściowego odtworzenia dawnych doznań, które miały miejsce, ale zostały zapomniane. W okresie astenizacji lub pod wpływem takich czynników, jak silne wzruszenie, a zapewne i szeregu innych, współdziałających, ponowne zobaczenie widzianego kiedyś przedmiotu, czy ponowne przeżycie jakiejś sytuacji, wywołuje poczucie znaności. Poczucie to jednak nie jest odnoszone do przeszłości, gdyż dawna sytuacja nie została odtworzona w pełni, w sposób umożliwiający trafne jej rozpoznanie i umiejscowienie w czasie. Człowiek zatem pozostaje w przekonaniu, że styka się z czymś po raz pierwszy, a poczucie znaności wywołane częściowym odtworzeniem dawnego wspomnienia przyjmuje jako niedostosowane do sytuacji i niezrozumiałe.

Czynnikiem wpływającym na powstanie poczucia znaności jest prawdopodobnie nie tylko bliskość (bądź identyczność) treści tego co było kiedyś widziane i widziane jest obecnie, ale również podobieństwo stanu emocjonalnego przeżytego wówczas i teraz.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.