Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Główne zasady lewinowskiej teorii pola – ciąg dalszy

Lewin zastosował pojęcia teorii pola w odniesieniu do szerokiego zakresu zjawisk psychologicznych i socjologicznych, między innymi zachowania niemowląt i dzieci (1951, rozdz. X), wieku dorastania (1951, rozdz. VI), upośledzenia umysłowego (1935a, rozdz. VII), problemów grup mniejszościowych (1935b, 1946), różnic charakteru narodowego (1936b) oraz dynamiki grup (1948). Lewin, podobnie jak wielu innych teoretyków osobowości, nie był myślicielem zamkniętym w wieży z kości słoniowej i odwracającym się od problemów tego świata. Będąc człowiekiem o szerokich, humanitarnych poglądach, uznającym demokratyczne wartości, starał się w dość bezpośredni sposób rozwiązać niektóre z problemów stojących przed ludzkością, podejmując tak zwane badania czynne (action research). Celem badań czynnych jest zmiana warunków społecznych. Z przykładami badań czynnych przeprowadzonych przez Lewina i jego współpracowników można się zapoznać w pracach Bavelasa i Lewina (1942) oraz Lewina (1943, 1946, 1947, 1948).

W niniejszym rozdziale skupimy naszą uwagę na lewinowskiej teorii struktury, dynamiki i rozwoju osobowości. Będziemy musieli uwzględnić środowisko psychologiczne, ponieważ ludzie i ich środowisko są wzajemnie uzależnionymi od siebie obszarami (regions) przestrzeni życiowej (life space), którym to terminem Lewin określa całość pola psychologicznego. Nie omawiamy tu istotnych osiągnięć Lewina w zakresie badań czynnych i dynamiki grup. Te aspekty myśli Lewina przedstawił Deutsch (1968), a przeglądu badań w dziedzinie dynamiki grup dokonali Gerard i Miller (1967). Stosowana dynamika grup jest przedmiotem książki Scheina i Bennisa (1965).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.