Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

HIERARCHIA STATUSÓW

Pojęcia statusu i roli są szczególnie istotne w badaniach grup społecznych. Członkowie grupy często mają różne pozycje w jej obrębie (statusy społeczne) i oczekuje się od nich (co zresztą czynią) zaangażowania w różnych rodzajach aktywności (role). Od matki (status społeczny) w rodzinie (grupa) oczekuje się zaangażowania (co czyni) w innych rodzajach zachowań (rola) niż od dzieci. Skarbnik w klubie towarzyskim ma inne obowiązki niż sekretarz.

Krótko mówiąc, grupa składa się z powiązanych wzajemnie statusów i odpowiających im ról. Różne statusy służą różnym aspektom ogólnych celów grupy. Grupy składają się z powiązanych wzajemnie statusów, które jednak nie muszą być sobie równe. Pewne statusy mogą być uważane za ważniejsze dla funkcjonowania grupy niż inne. W związku z tym większość grup ma własną „hierarchię statusów”, w której niektórym statusom przypisuje się więcej władzy i szacunku niż innym. Na przykład: wiele grup ma swojego szefa (prezydenta, przewodniczącego, sekretarza), który ma więcej wpływu na kształtowanie działalności grupy niż inni jej członkowie. W tym przypadku hierarchia jest określana przez pozycje statusów (prezydent w przeciwieństwie do zwykłego człońka), a nie przez indywidualną charakterystykę członków.

Jednak w niektórych grupach zróżnicowanie co do władzy i wpływów nie jest związane z pozycją danej osoby w formalnej strukturze statusów grupy. Pewnych ludzi obdarza się większym szacunkiem i przypisuje się im więcej wpływów niż innym, ze względu na to, kim są i co robią. Strodtbeck, James i Hawkins (1957) przeprowadzili badania polegające na zaaranżowaniu posiedzeń ławy przysięgłych. Badacze ci zauważyli, że na początku posiedzenia przywództwo oddawano, kierując się statusem danych osób w świecie zewnętrznym (poza eksperymentem) i pierwszym wrażeniem, jakie wywarły na pozo- stałych uczestnikach posiedzenia. Później najważniejszy stał się trzeci element: jakość wykonywania roli ławnika.

Późniejsze badania (np. Berger, i in., 1972) dowiodły, że znaczenie statusu zewnętrznego wnoszonego przez jednostkę do grupy nie maleje wraz z upływem czasu i w dalszym ciągu wywiera wpływ na miejsce tej jednostki w hierarchii statusów grupy. Cechy i działania osobiste przyczyniają się do różnicowania władzy i wpływów w grupach społecznych i w konsekwencji, do tworzenia hierarchii oddziałujących na funkcjonowanie grupy.

Grupy mają granice, które oddzielają członków od nie członków. Granice te służą do wzmacniania interakcji między członkami i pogłębiania grupowej tożsamości. Granice definiuje określona struktura grupy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.