Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Koncepcja psychodynamiczna

W związku z ogromną różnorodnością koncepcji psychodynamicznych niektórzy psychologowie głoszą, że straciły one swoją jednolitość, że przestały istnieć jako spójny system naukowy, stając się zbiorem całkowicie niezależnych twierdzeń. Nie podzielam tych poglądów. Mimo znacznych różnic występujących między koncepcjami psychodynamicznymi, w dalszym ciągu łączy je ogólny sposób myślenia o człowieku i wspólny paradygmat. Ich zwolennicy są zgodni co do tego, że siły napędowe zachowania tkwią przede wszystkim wewnątrz człowieka, że z reguły są one nieświadome. Jest to dostateczny powód, aby koncepcje te omawiać łącznie.

Portrety psychodynamiczne zdobyły olbrzymią popularność w wielu krajach. Psychologowie i nauczyciele, sędziowie i lekarze, filozofowie i pisarze często spostrzegają i analizują jednostkę w kategoriach psychodynamiki. Takie spojrzenie na człowieka jest bardziej powszechne niż koncepcja behawiorystycz- na. Fakt ten na pierwszy rzut oka wywołuje zdzi-., wienie. Nie ulega dla mnie wątpliwości, że beha- wioryści więcej wnieśli do psychologii niż zwolennicy portretu psychodynamicznego. Pawłów był wybitniejszym uczonym niż Freud: Skinner nauczył nas więcej o funkcjonowaniu człowieka niż Fromm. Inaczej jest jednak z popularnością tych dwóch kon- cepcji. Na szczęście popularność nie jest najważniejszym kryterium osiągnięć. Być uczonym znanym to jedna rzecz, a być uczonym dobrym to zupełnie coś innego. Korelacja między osiągnięciami wybitnymi a osiągnięciami sławnymi nie wydaje mi się wysoka.

Skoro koncepcja psychodynamiczna w mniejszym stopniu niż behawioryzm spełniała kryteria rzetelnej nauki, to dlaczego zdobyła ona tak fantastyczną popularność w wielu krajach? Jest to problem godny pióra wybitnych socjologów i filozofów. Wydaje mi się, że koncepcja ta stała się tak popularna nie dlatego, że formułowała poprawne odpowiedzi, lecz dlatego, iż stawiała ważne pytania, które były pomijane przez akademicką psychologię. Pytania o sprężyny ludzkiego działania, o rolę świadomości i nieświadomości w procesie przystosowywania się, o przyczyny zaburzeń psychicznych, o czynniki wywołujące lęk i wewnętrzne konflikty były dostatecznie ważne, aby się nimi zajmować. Rozwój cywilizacji naukowo-technicznej pogłębił jeszcze bardziej zainteresowania tymi sprawami. Umiejętność formułowania istotnych pytań to prawdopodobnie jedna z przyczyn niezwykłej popularności koncepcji psychodynamicznych. Fakt, że odpowiedzi, których oni udzielali, były często mętne, niejasne i poetyckie, nie zmienił tego stanu rzeczy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.