Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

OBAWA PRZED MANIPULACJĄ CZ. II

W nauczaniu tym kluczową rolę odgrywa odpowiedni program, który jest opanowany za pomocą maszyny dydaktycznej lub podręcznika programowanego. Program składa się z małych porcji informacji (mikroinformacje) tworzących logiczną sekwencję. Taką dawką informacji mogą być proste zdania, które należy dokończyć. Jeśli w programie występuje twierdzenie: „Bodziec wywołuje reakcje. Zatem bodziec i reakcja tworzą…”, to celem pracy ucznia jest uzupełnienie luki za pomocą słowa „odruch”. Dyrektywa, aby program składał się z mi- kroinformacji, jest logiczną konsekwencją koncepcji behawiorystycznej. Konstruując proste pytania zwiększamy prawdopodobieństwo poprawnej odpowiedzi i jednocześnie zmniejszamy możliwość popełnienia błędu. Ponieważ trafne odpowiedzi są wzmacniane pozytywnie, błędne zaś – negatywnie, zatem im mniej błędów, tym mniej wzmocnień awersyjnych, takich jak nagana czy krytyczna ocena. Małe dawki informacji pozwalają realizować postulat inżynierii behawiorystycznej, aby nauczanie było całkowicie oparte na wzmocnieniach pozytywnych, które redukują lęk i przymus. Wzmocnienia te są bezpośrednio podawane uczniowi, co wyraźnie zwiększa skuteczność uczenia się. Zatem pytanie (S), reakcja (R) i wzmocnienie (W) są ogniwami tego samego łańcucha: S – R – W. Nauczanie programowane umożliwia indywidualizację pracy ucznia.

Mimo niezaprzeczalnych zasług Skinnera, jego metoda stanowi przedmiot surowego osądu: pedagogowie z akademicką systematycznością wypunktowali jej wady. Program Skinnera kształtuje jedynie reakcje ucznia, nie rozwija jednak jego inwencji i samodzielności: nie uczy trudnej sztuki rozwiązywania problemów. Zbytnio atomizuje proces nauczania. Pod wpływem tej krytyki pedagogowie zaczęli poszukiwać nowych, bardziej racjonalnych metod i technik nauczania programowanego.26

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.