Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Okres późnego dorastania

W okresie wczesnego dorastania głównym problemem jest ukształtowanie wzorca aktywności heteroseksualnej. Zmian fizjologicznych związanych z pokwitaniem młodzież doświadcza w postaci uczuć pożądania: z uczuć tych wytwarza się dynamizm pożądania (lust dynamism), który zaczyna odgrywać ważną rolę w osobowości. Dynamizm pożądania angażuje przede wszystkim sferę genitalną, lecz również inne sfery interakcji, takie jak usta i ręce, biorą udział w zachowaniu seksualnym. Potrzeba erotyczna jest oddzielona od potrzeby bliskości {needfor intimacy). Potrzeba erotyczna obiera za swój obiekt osobę odmiennej płci. Jeśli obie te potrzeby nie zostaną rozdzielone, młody chłopak czy dziewczyna przejawia skłonności homoseksualne, zamiast heteroseksualnych. Sullivan wskazuje, że źródłem wielu konfliktów wieku dorastania są przeciwstawne potrzeby gratyfikacji seksualnej, bezpieczeństwa i bliskości. Okres wczesnego dorastania trwa dotąd, dopóki dana osoba nie znajdzie stałego wzorca zachowań, który zaspokaja jej popędy genitalne.

Okres późnego dorastania trwa od ukształtowania się wzorca preferowanej aktywności genitalnej, przez niezliczone posunięcia edukacyjne i edukcyjne (edukcja oznacza u Sullivana procesy ośrodkowe, pośredniczące między funkcjami receptorów i efektorów – przyp. tłum.), do ustalenia w pełni ludzkiego, czyli dojrzałego, repertuaru stosunków interpersonalnych, na jakie pozwalają dostępne możliwości, osobiste i kulturowe (Sullivan, 1953, s. 297).

Innymi słowy: okres późnego dojrzewania stanowi trwające dość długo wprowadzenie w przywileje, odpowiedzialność, satysfakcje i obowiązki życia społecznego i obywatelskiego. Stopniowo kształtuje się ta w pełni rozwinięta postać stosunków interpersonalnych, a także wzrasta doświadczenie w posługiwaniu się syntaktycznym sposobem myślenia, co pozwala na rozszerzenie zakresu operacji symbolicznych. System jaźni stabilizuje się, człowiek uczy się skuteczniejszych sposobów sublimacji napięć, a także zostają ukształtowane silniejsze środki chroniące przed lękiem.

Gdy dana jednostka przeszła te wszystkie etapy i osiągnęła ostatnie stadium rozwoju, a mianowicie wiek dojrzały, wówczas zostanie przekształcona, w dużej mierze dzięki swym stosunkom interpersonalnym, z organizmu zwierzęcego w osobę ludzką. Nie jest już zwierzęciem jedynie osłoniętym otoczką cywilizacji i ludzkości, lecz zwierzęciem, które zostało tak radykalnie przemienione, że przestało być zwierzęciem i stało się istotą ludzką lub -jeśli ktoś woli – zwierzęciem ludzkim (human animal).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.