Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Pawłów i indukcja dodatnia

Podstawowe procesy fizjologiczne kory – pobudzenie i hamowanie – są ściśle ze sobą połączone i istnieją równocześnie. Autor nie wyjaśnia bliżej, na czym polega istota tych procesów, ani w jakich strukturach one przebiegają. Oczywiste jest tylko, że zachodzą one w komórkach kory mózgowej. Hamowanie, według Pawłowa, jest procesem aktywnym, a nie zanikaniem pobudzenia. W różnych sytuacjach jeden z nich ma przewagę. Pobudzenie obserwowane w zachowaniu człowieka czy zwierzęcia jest wypadkową przewagi pobudzenia nad hamowaniem. Obserwowane hamowanie oznacza przewagę tego procesu nad pobudzeniem. Zarówno pobudzenie, jak i hamowanie nie koncentruje się w tym miejscu kory mózgowej, w którym powstało w wyniku działania odpowiednich bodźców, lecz początkowo rozprzestrzenia się (ulega irradiacji) na okolice sąsiednie, a następnie cofa się koncentrując się na określonym miejscu. Koncentracja wywołana jest indukcją ujemną. Zgodnie bowiem z koncepcją Pawłowa, powstaniu pobudzenia lub hamowania w danym ośrodku korowym towarzyszy stan przeciwny w ośrodkach sąsiednich. Pobudzenie rozprzestrzeniające się wskutek irradiacji zostaje więc powstrzymane przez powstający na obwodzie pola objętego pobudzeniem proces hamowania, który z kolei rozprzestrzenia indukcja doprowadzając do koncentracji pobudzenia. W opisanym przypadku występowała indukcja ujemna.

O indukcji dodatniej Pawłów mówi wtedy, gdy w pobliżu części mózgu objętej hamowaniem wytwarza się stan pobudzenia. Pawłów wyróżnia dwa rodzaje hamowania. Pierwszy rodzaj – hamowanie wewnętrzne występujące zazwyczaj w wyniku ćwiczenia i decydujące o wygaszeniu reakcji, różnicowaniu oraz wytworzeniu reakcji śladowej. Drugi rodzaj hamowania, to hamowanie zewnętrzne występujące w wyniku reakcji orientacyjnej w odpowiedzi na nowe bodźce z otoczenia zewnętrznego. Proces hamowania w teorii Pawłowa odgrywa bardzo dużą rolę. Sen, zgodnie z jego poglądami, jest silnym promieniowaniem hamowania na korę i ośrodki podkorowe. Hipnoza jest słabszym promieniowaniem hamowania, przy którym nie istnieją w korze ogniska pobudzenia umożliwiające tworzenie się połączeń czasowych. Ka- talepsja występuje w przypadku, gdy hamowanie obejmuje tylko korę, a nie dotyczy ośrodków podkorowych. Brak równowagi między procesem pobudzenia i hamowania wyjaśnia również – według Pawłowa – zaburzenia w zachowaniu, jak np. nerwice i inne choroby psychiczne.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.