Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Rady dla nauczyciela

Zanim obejmie Pan wychowawstwo klasy, do której chodzi moje dziecko, niech Pan zada, proszę, sam sobie pytanie: czemu ma Pan zamiar uczyć indiańskie dzieci? Jakie są Pańskie oczekiwania – jakich spodziewa się Pan nagród – jakie potrzeby Pańskiego ego mają nasze dzieci zaspokoić?

Proszę wynotować sobie i przeanalizować wszystkie swoje wiadomości i opinie na temat Indian. Z jakimi stereotypami i niesprawdzonymi założeniami wkracza Pan do tej klasy? Ile negatywnych uprzedzeń do Indian zaprezentuje Pan wobec mego dziecka? 4

Jakie wartości, przesądy klasowe i zasady moralne traktuje Pan jako coś oczywistego i uniwersalnego? Proszę pamiętać, że „różny” to nie to samo co „gorszy” czy „lepszy”, i że miarka, jaką Pan w sposób Pana zadowalający mierzy własne życie, może nie być odpowiednia w odniesieniu do ich życia. Pojęcie „deprywacji kulturowej” wymyślone zostało w najlepszej wierze przez ludzi białych z klasy średniej w celu opisania czegoś, czego nie potrafią zrozumieć. Niestety, zbyt wielu nauczycieli pojmuje swą rolę jako rolę wybawcy. Moje dziecko na potrzebuje być wybawione: nie uważa ono, że być Indianinem to jakieś nieszczęście. Ma ono swoją kulturę, najprawdopodobniej starszą od Pańskiej: ma rozsądny system wartości, ma za sobą bogate i urozmaicone doświadczenia. I chociaż może się to Panu wydawać dziwne i niepojęte, nie ma Pan prawa mówić ani czynić czegokolwiek, co mogłoby mu sugerować, że to, czym dysponuje, jest niezadowalające.

Doświadczenia naszych dzieci są odmienne od doświadczenia „typowego” dzieci białych z klas średnich, dla których przygotowana jest większość programów szkolnych (podejrzewam, że takie „typowe” dzieci w ogóle nie istnieją, chyba tylko w wyobraźni autorów tych programów). Niemniej doświadczenia mego dziecka są równie znaczące i bogate, jak każdego innego dziecka. Jest ono – podobnie jak wszystkie indiańskie dzieci w tym wieku – w pełni sprawne. Samo się ubiera, samo robi sobie jeść i samo po jedzeniu sprząta, opiekuje się młodszym rodzeństwem. Swój rezerwat – który cały jest dla niego domem zna jak swoje pięć palców.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.