Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Referentne wskaźniki psychofizjologiczne siły pobudzenia

Jednocześnie wraz z gromadzeniem materiału empirycznego coraz wyraźniej występują pytania, których rozwiązanie wymaga zwrócenia uwagi także na różne aspekty podejścia syntetycznego w tworzeniu indywidualno-typologicznych charakterystyk człowieka, szczególnie tych, które związane są z siłą układu nerwowego.

Przede wszystkim jest to pytanie o stosunek między właściwościami konstytucjonalnymi organów w ogóle a podstawowymi właściwościami układu nerwowego. Dane zawarte w literaturze wskazują, że referentne wskaźniki psychofizjologiczne siły pobudzenia korelują często z właściwościami takich reakcji organizmu, które tylko ogólnie, bardzo pośrednio mogą być związane z regulującą funkcją ośrodkowego układu nerwowego i kory mózgowej, np. skład białkowy krwi po utracie krwi, poziom aglutynin po szczepieniach, poziom związanego z białkiem jodu we krwi i inne (zob. Rieaktiwnost’… 1961, Krasuski, 1963).

W badaniu przeprowadzonym przez nas wspólnie z pracownikami Katedry Psychologii i Laboratorium Psychologii Różnicowej i Antropologii (kierownik – prof. B. G. Ananiew) niektóre wskaźniki siły układu nerwowego w zakresie pobudzenia korelowały istotnie (P < 0,05) zarówno z parametrami wegetatywnymi (częstotliwością tętna, zmianami ciśnienia tętniczego przy obciążeniu fizycznym itp.), jak i z wskaźnikami morfologicznymi (r = +0,41 - Palej i in., 1966).

Jednocześnie same te parametry korelowały z szeregiem wskaźników nie tylko neurofizjologicznych, ale i psychologicznych, np. zmiana ciśnienia po obciążeniu z wpływem zakłócenia na wykonanie próby korekcyjnej (r = +0,40), a także ze współczynnikiem efektywności w wytężonej pracy, wymagającej prze- rzutności i podzielności uwagi (r = 0,37). Jakie mogą być podstawy korelacji tego typu?

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.