Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Reguła dotycząca problemów

Czy potrafisz rozwiązać podany niżej problem wyprowadzając przy tym pewną nadrzędną regułę dotyczącą rozwiązywania problemów? Oto widok z góry na skrzyżowanie torów, na którym stoją dwa wagony towarowe – A i B – oraz lokomotywa E. Jesteś maszynistą. Twoje zadanie polega na takim manewrowaniu lokomotywą, by pchając i ciągnąc wagony doprowadzić do zamiany miejsc wagonów A i B oraz odstawić lokomotywę na jej pierwotne miejsce. Musisz przy tym uwzględnić kilka warunków: (1) w strefie mijanki nie mogą się znajdować oba wagony jednocześnie, (2) lokomotywa w ogóle nie może znaleźć się w strefie mijanki, (3) zarówno wagony, jak i lokomotywa, mają zaczepy z tylu i z, przodu, (4) ani wagony, ani lokomotywa nie mogą zbaczać z torów.

Czy wiesz dlaczego to zadanie może sprawiać trudności i dlaczego zarazem dzieci ze szkoły podstawowej radzą sobie z nim nie gorzej niż starsi i „bardziej wykształceni” ludzie? Odpowiedzi na te pytania znaleźć można w rozdziale 7., gdzie zajmiemy się niektórymi zagadnieniami nastawienia, facylitacji i hamowania w tym zakresie, w jakim mają one związek z rozwiązywaniem problemów, uczeniem się, przechowaniem w pamięci i transferem.

Wywołanie transferu w dziedzinie poznawczej, emocjonalnej i psychomotorycznej

„Mój starszy syn Jay miał prawie cztery lata, kiedy spędzaliśmy lato w Meksyku. Właściwie wszystko mu się tam podobało z wyjątkiem jednego dziwnego obyczaju meksykańskich dzieci – mówienia po hiszpańsku. Zorientowaliśmy się, że dość szybko zaczął je nieźle rozumieć, w tym ich nalegania, zgodne z wolą rodziców, by zoczą! mówić po hiszpańsku. Jay jednak odmawiał, być może dlatego, iż uważał, że nie należy utwierdzać meksykańskuh dzieci w ich uporze.

W rok później naturalną koleją rzeczy Jay poszedł do przedszkola w Stanac h Zjednoczonych. Nie by! tym zachwycony. Mówił, że w przedszkolu nie ma zabawek i że kiedy wychodzą na dwór, wychowawczyni zawsze idzie razem z nimi.

Pytałem go stale, jak jest w przedszkolu, a on zawsze odpowiadał: «dobrze». Chcąc dowiedzieć się czegoś więcej nalegałem: « Co tam robicie chłopaki?» Któregoś dnia Jay powiedział mi, że po przyjściu do przedszkola ustawiają się w rzędzie, potem wchodzą do środka i siadają na swoich miejscach, potem znowu wstają i rozmawiają z flagą.

Widać było, że uważa temat za wyczerpany, mimo to jednak spytałem: «A cóż takiego mówicie do flagi?» Jay nastawił telewizor. « Skąd mam wiedzieć?» – powiedział – «oni rozmawiają z nią po hiszpańsku».

Zdaje się, że w przedszkolu również panowały jakieś dziwne obyczaje, ale Jay najwyraźniej potrafił się z nimi pogodzić. Działo się tak dlatego, że w przedszkolu nie wymagano od niego, by i on mówił do flagi, albo żeby rozumiał, co mówią do niej inni. Wymagano od niego tylko tego, by stał i sprawiał wrażenie, że rozumie, co się dzieje. To nie było trudne i nie trwało długo i dlatego mógł na takie żądanie przystać”. rrt r r

Zamknąwszy rozdział 6. wykonaliśmy zarazem zadanie, które można by określić jako: „Zdobywanie podstawowych narzędzi związanych z procesem uczenia się szkolnego”. Narzędzia te opisaliśmy za pomocą takich terminów jak opis i wyjaśnienie zachowania, cele ogólne i szczegółowe, interpretacje uczenia się, typy uczenia się, warunki uczenia się, modele uczenia się i metody uczenia się. Narzędzia te poznawaliśmy w zasadzie po kolei. Każde z nich najpierw omawialiśmy, później ćwiczyliśmy i wreszcie wiązaliśmy z pozostałymi, dążąc przez cały czas do ich pełnego zrozumienia. Teraz musimy potraktować je łącznie i nauczyć się posługiwać wszystkimi naraz, tak jak robi to nauczyciel.

Wszystkie narzędzia dotyczące nauki szkolnej, jakie poznaliśmy w rozdziale 6., można sensownie podciągnąć pod ogólniejsze zagadnienie: „Transfer uczenia się”. Każde z tych narzędzi w powiązaniu z innymi pomaga wyjaśnić, czy wyuczony materiał został zapamiętany i czy pomaga on, czy też przeszkadza w dalszym uczeniu się i zapamiętywaniu w obrębie tego samego lub pokrewnych tematów.

W rozdziale 7. mamy się nauczyć syntezy wszystkich tych narzędzi i sposobu przełożenia ich na reguły nadrzędne, których zastosowanie w nauczaniu szkolnym stanowić będzie gwarancję efektywnego uczenia się ze zrozumieniem.

Rozdział 7. stanowi syntezę i podsumowanie sześciu poprzednich rozdziałów. Co ważniejsze, jest on również wstępem do rozdziału 8., w którym omawia się zastosowanie tych reguł do optymalizacji procesu dy- 230 daktycznego w stosunku do poszczególnych uczniów.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.