Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Skinnerowska utopia

W Skinnerowskiej utopii wychowanie było całkowicie organizowane i kierowane przez specjalistów, którzy doskonale poznali zasady wzmocnienia pozytywnego i inżynierii behawiorystycznej. Począwszy od urodzenia aż do okresu dojrzałości społecznej dzieci i młodzież stykały się z opiekunami, wychowawcami, nauczycielami i psychologami, którzy systematycznie i planowo wykształcali u nich nowe wzory zachowań. Jest rzeczą interesującą, że rodzice prawie nie brali udziału w wychowaniu dzieci. Okazało się bowiem, iż nie potrafią oni opanować dość skomplikowanych zasad wzmocnienia pozytywnego w stosunkowo krótkim czasie. Rezygnacja z wpływu rodziny stała się więc koniecznością. Nie można było powierzać losu dzieci laikom.

System wychowania był mniej zinstytucjonalizowany i mniej sztywny niż systemy istniejące w wielu krajach: twórcy Walden Two całkowicie odrzucili strukturę klasowo-lekcyjną i mało elastyczne programy nauczania. Zlikwidowali przepaść między szkołą a życiem: zajęcia odbywały się często w laboratorium, w ogrodzie czy w fabryce. Uczeń miał większą swobodę wyboru kierunku zainteresowań. Zgodnie z behawiorystyczną doktryną w procesie nauczania stosowano wzmocnienia pozytywne, a więc nagrody, takie jak uznanie i zachęta, jednocześnie wszelkiego rodzaju kary zostały całkowicie wyeliminowane z życia ucznia, nauczanie miało więc charakter nierepresyjny. Ta ostatnia innowacja ra- dykalnie zmodyfikowała strukturę wychowania dzieci i młodzieży.

Kształcenie było permanentne. Zaczynało się ono w chwili urodzenia dziecka. W okresie niemowlęcym, a więc w pierwszym roku życia, dzieci były umieszczane w specjalnych pomieszczeniach, które można by nazwać „akwarium”. W takim akwarium wszystkie warunki były dokładnie kontrolowane: aklimatyzacja, wilgotność powietrza i temperatura w pełni odpowiadały potrzebom organizmu. Godny podkreślenia jest fakt, że w okresie niemowlęcym zupełnie nie ubierano dzieci: wyeliminowano pieluszki. Fakt ten miał doniosłe znaczenie rozwojowe. Przede wszystkim ułatwiał kształtowanie nawyków motorycznych: dziecko bardzo szybko uczyło się subtelnych ruchów trzymania i manipulacji przedmiotami. Ta pozornie drobna innowacja spowodowała przyspieszenie rozwoju dziecka. W akwarium znajdowały się zabawki i inne przedmioty przystosowane do wieku i możliwości niemowlaków. Już w tym okresie poddawano je treningowi według zasad inżynierii behawioralnej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.