Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Skinnerowski sposób podejścia w psychologii

Jak już wspomnieliśmy, program Skinnera dotyczy nauki opisowej, ponieważ ustalanie związków między zmiennymi zależnymi i zmiennymi niezależnymi, bez żadnych ogniw pośredniczących, prowadzi tylko do formułowania praw czy uniwersalnych hipotez, a nie teorii. Różnica między tymi pojęciami nie zawsze jest wystarczająco jasna, lecz w jednej ze swych prac dotyczących problemu, czy teorie są w nauce niezbędne, Skinner stara się wyjaśnić, co stanowi teorię. Z zamieszczonego niżej cytatu wynika, że posługuje się on tym terminem dla określenia systemu wiążącego jeden zbiór obserwacji z innym zbiorem obserwacji za pomocą wyprowadzonego w drodze wnioskowania zbioru zjawisk czy konstruktów, które są opisane w kategoriach innych niż użyte do opisania obserwacji i których się obecnie nie obserwuje.

Niekiedy nazywa się teoriami pewne podstawowe założenia niezbędne w każdej naukowej działalności. Jako przykład można podać stwierdzenie, że natura podlega określonym prawom, nie jest kapryśna. Ponadto pewne stwierdzenia są teoriami po prostu w takim stopniu, w jakim nie są jeszcze faktami. Uczony może odgadywać wynik eksperymentu, zanim eksperyment ten został przeprowadzony. Przewidywanie to i późniejsze sformułowanie wyniku mogą składać się z tych samych terminów uporządkowanych w tym samym szyku składniowym, a różnica między nimi polega tylko na stopniu pewności. Żadne stwierdzenie empiryczne nie jest zupełnie nieteoretyczne w tym sensie, ponieważ materiał dowodowy nie jest nigdy kompletny, ani też żadnego przewidywania prawdopodobnie nigdy się nie wysuwa zupełnie bez dowodów. Termin teoria nie będzie się odnosić do stwierdzeń tego rodzaju, lecz do każdego wyjaśnienia zaobserwowanego faktu, które odwołuje się do zdarzeń zachodzących gdzie indziej, na jakimś innym poziomie obserwacji, opisywanych w odmiennych kategoriach i mierzonych (jeśli w ogóle się je mierzy) na innych wymiarach (1953, s. 26).

Skinnerowski sposób podejścia opiera się na założeniu, że zachowanie podlega określonym prawom i że naszym podstawowym celem jest kierowanie nim. Ponadto tę zdolność kierowania najlepiej można osiągnąć ustalając regularne zależności między zmiennymi niezależnymi, czyli wejściami organizmu, a zmiennymi zależnymi, czyli wyjściami organizmu, a następnie kierując późniejszym zachowaniem przez manipulowanie tymi samymi wejściami (zdarzeniami środowiskowymi) w taki sposób, by otrzymać określone wyjście (reakcję).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.