Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

TEORIA SYSTEMÓW ŚWIATOWYCH

Poszerzając perspektywę zakreśloną przez teorię uzależnienia, Wallerstein (1974: 1979: 1980) zaproponował teorię systemów światowych, która bada stosunki między krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się w kontekście czynników ekonomicznych, geograficznych, historycznych i politycznych. Pogląd ten sugeruje, że kraje Trzeciego Świata mają niewielką szansę na dorównanie krajom rozwiniętym, ponieważ w porównaniu z nimi są zacofane, a poza tym specyficzna struktura ich gospodarki jest korzystna dla społeczeństw dominujących.

Gospodarka światowa, twierdzi Wallerstein, jest w przeważającej mierze kapitalistyczna (patrz rozdz. 17). Każde społeczeństwo świata należy do jednej z trzech kategorii.

Państwa centrum gospodarczego to dysponujące silną armią społeczeństwa przemysłowe, takie jak Stany Zjednoczone, większość krajów Europy Zachodniej i Japonia. Dominują one w gospodarce światowej i kontrolują większą część technologii i kapitału, a także stanowią źródło siły światowego przemysłu.

Państwa peryferyjne dostarczają niezbędnych surowców państwom centrum, od których są uzależnione. Gospodarka tych krajów opiera się na rolnictwie lub, znacznie rzadziej, eksploatacji złóż minerałów. Wiele z tych państw leży w Afryce i Ameryce Łacińskiej. W przeszłości związki między tymi państwami i państwami centrum określano mianem kolonializmu. Wallerstein uważa, że tego typu stosunki nadal istnieją w formie „neokolonializmu”, który jest nowoczesną odmianą dawnego kolonializmu europejskiego.

Państwa półperyferyjne znajdują się między centrum i peryferiami gospodarki światowej, przemieszczając się między tymi dwoma biegunami. Społeczeństwa te są do pewnego stopnia niezależne gospodarczo i politycznie, ale mimo to znajdują się pod silnym wpływem państw centrum. Takimi krajami są Korea Południowa, Hiszpania i Iran.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.