Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

WZMOCNIENIA PRZY UCZENIU SIĘ

Wielu autorów opisując uczenie się zwraca uwagę na fakt, że samo powtarzanie, gdy wchodzą w grę bodźce dla osobnika obojętne, bywa często niewystarczające i nie prowadzi do pożądanych efektów. Konieczne są wzmocnienia.

Wzmocnienia mogą mieć różnorodny charakter. Ich cechą wspólną jest to, że są bodźcami nieobojętnymi i towarzyszą innym bodźcom lub reakcjom osobnika. Wzmocnieniem jest np. pokarm podawany po zapaleniu światła w procesie warunkowania, w następstwie czego światło zaczyna wywoływać reakcję ślinową. Wzmocnieniem jest podmuch powietrza kierowany na gałkę oczną po dźwięku dzwonka, dzięki czemu osobnik uczy się reagować zamknięciem powiek na sygnał dźwiękowy. Wzmocnieniem jest cukierek, jaki otrzymuje dziecko po przejściu labiryntu, lub pochwała.

Wśród wzmocnień wyróżnia się dwie kategorie: wzmocnienia pierwotne i wtórne. Pierwsze są czynnikami wywołującymi reakcje bezwarunkowe, np. pokarm powoduje wydzielanie śliny, światło – reakcję źrenicową, podmuch powietrza – mruganie. Wzmocnienia wtórne, to podniety, które dawniej były dla osobnika obojętne, a obecnie, na zasadzie jego indywidualnego doświadczenia, wywołują określone reakcje jako bodźce warunkowe.

Liczba reakcji bezwarunkowych, a także liczba bodźców, które je wywołują, jest w zestawieniu z liczbą podniet działających na człowieka i zróżnicowanym charakterem jego działalności stosunkowo mała: ogromna większość wytwarzanych związków to związki warunkowo-warunkowe. Dlatego rola wzmocnień wtórnych w uczeniu się człowieka jest bardzo duża.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.