Szukasz psychologa? Baza porad i duża pomoc psychologów psychologicznych. Poradnia, która Ciebie nie zawiedzie.

Zwiększona skłonność do pracy umysłowej

Poprzednie i nowe obserwacje świadczą o tym, że w wieku dziecięcym, kiedy specjalne właściwości jeszcze nie zdążyły się rozwinąć, bardzo ważną rolę w tworzeniu się zdolności odgrywa właśnie szczególna aktywność umysłowa, skłonność do pracy.

W swoim czasie pisaliśmy o tym, że tę konieczność działania, zwiększoną skłonność do pracy umysłowej, można traktować jako czynnik właśnie uzdolnienia. Jest to najbardziej ogólny czynnik uzdolnienia:, od skłonności i zdolności do wysiłku umysłowego zależy możliwość realizacji dowolnego rodzaju działań i stopień skuteczności. Obserwacje dzieci o wczesnych osiągnięciach pozwoliły wykryć i zademonstrować najbardziej istotną przesłankę zdolności. (Możliwe, że skłonność do pracy jako je- 1 den z czynników uzdolnienia przejawia się równie wyraziście tylko u wielkich ludzi). Ale teraz, rozpatrując tę samą cechę psychologiczną z innego punktu widzenia, mianowicie z punktu widzenia właściwości związanych z wiekiem, możemy ją uznać – w odniesieniu do dzieci wyprzedzających swój wiek umysłowy – za czynnik rozwoju związanego z wiekiem.

I rzeczywiście, ta potrzeba pracy umysłowej, tak charakterystyczna dla dzieci o niezwykłych osiągnięciach umysłowych, jest wyraźnie związana z tempem ich wzrostu. Można tu zadać pytanie: czy skłonność do pracy sprzyja wzmożeniu sił i przyspiesza rozwój, czy też samo przyspieszone tempo rozwoju dziecka wymaga nieprzerwanej pracy umysłowej? Oczywiście, nie wolno tu przeciwstawiać sobie przyczyny i skutku: mogą one zamieniać się miejscami. Dla nas istotne jest co innego: jeśli dzieci dążą do wysiłku umysłowego, ponieważ takiego obciążenia wymaga ich rozwijający się mózg, to czy można wiedzieć, co się stanie z wyróżniającą te dzieci właściwością psychiezną, gdy spowolnieje tempo rozwoju lub gdy osiągną one dojrzałość? Jeśli w odniesieniu do ludzi dorosłych mówi się o skłonności do pracy, zwiększonej potrzebie działania jako warunkach ich osiągnięć umysłowych, to ma się na myśli stałą właściwość indywidualną. W przypadku dzieci musimy przyznać, że nie mamy możliwości odróżnić cech tymczasowego zjawiska, związanego z tempem rozwoju, od stałej indywidualnej właściwości psychicznej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.